NETFLIX - PROGRAM KOMEDIOWY
Tak.
Dobry wieczór.
Dobra.
Fajnie.
Każdy z nas ma własne życie.
Ty też.
Zanim zacznę, coś wam powiem.
Niedawno słuchałem kawałka Biggie Smallsa.
Raczej...
nie był nowy.
I...
Co się z nim stało? Rozleniwił się.
Kawałek miał tytuł "Juicy".
Pamiętacie go? Jest niezły.
Zaczyna się jak wiele hip-hopowych kawałków z lat 90.
Na początku jest dedykacja.
Nie od razu zaczyna rapować.
Najpierw wchodzi beat, a potem Biggie Smalls mówi:
"Dedykuję tę piosenkę wszystkim nauczycielom, którzy powiedzieli mi,
że niczego nie osiągnę".
Dobra.
Co to za szkoła, do której chodził Biggie Smalls?
Taki nauczyciel to potwór.
Zostawmy na razie podwójne zaprzeczenie
i skupmy się na przesłaniu.
Nie wyobrażam sobie, co gorszego mógłby zrobić nauczyciel,
jak podejść do...
Poza szkołą katolicką.
Nie wyobrażam sobie,
co gorszego mógłby zrobić nauczyciel, jak powiedzieć dziecku: "Cześć.
Jesteś słodki.
Wiesz,
że nigdy niczego nie osiągniesz?
Idź się pobawić. Życie nie ma sensu".
Taki nauczyciel jest bardzo zły.
Rzecz w tym,
że to nie jeden nauczyciel mu to powiedział.
Właśnie.
Gdyby Biggie Smalls usłyszał to od jednego nauczyciela, nie powiedziałby:
"Dedykuję tym piosenkę wszystkim nauczycielom".
Powiedziałby: "Dedykuję ją nauczycielowi, który mi to powiedział".
Albo: "Tej suce, pani Johnson. Posłuchajcie, co mi zrobiła".
Powiedział: "Wszystkim..." Czyli było ich więcej niż dwóch.
Wtedy powiedziałby "obu".
Powiedział: "Dedykuję tym piosenkę wszystkim nauczycielom".
To znaczy, że co najmniej trzech
powiedziało małemu Biggie Smallsowi:
"Przepraszam,
panie Smalls...
Rozmawialiśmy w pokoju nauczycielskim
i chcemy, żebyś wiedział, że nic nie osiągniesz".
To przykre.
Pewnie go to przybiło.
Pewnie spytał: "Czemu?".
A oni na to: "Masz fatalne oceny.
Jesteś dobry tylko z poezji. Co ci po tym?".
Biggie Smalls ich nie słuchał.
Zignorował ich. Potrafił to przezwyciężyć
i stał się jednym z największych raperów w historii.
Nie martwcie się, nie ma go tu.
W związku z tym...
ten występ
dedykuję
pedagogom ze Szkoły Żydowskiej w Waszyngtonie,
którzy mówili, bym się przykładał.
Też ich zignorowałem.
I dlatego Ari nie został prawnikiem.
Gdy byłem mały, byłem na prawdę bystry.
Naprawdę.
Potem paliłem trawkę kilka razy dziennie przez 15 lat i...
Zapomniałem wymyślić koniec tego dowcipu.
Mój kumpel powiedział... Kumpel zerwał z dziewczyną.
Powiedział mi, że po tygodniu wysłał jej SMS-a.
Napisał w nim, żeby zrobiła badania na opryszczkę.
Ja na to: "Stary,
powinieneś był zadzwonić".
Wiem, że żyjemy w czasach SMS-ów,
ale w pewnych sytuacjach trzeba słyszeć głos.
Niektórych wiadomości nie wysyła się SMS-em.
Na przykład: "Przyjdź zidentyfikować ciało".
Ty na to: "Mam nowy telefon. Kto to?
Nie mam cię w kontaktach".
Rozumiecie?
Są sytuacje, gdy SMS nie działa.
Jak wiadomość o chorobie wenerycznej.
Jasne, że nie jest łatwo wtedy zadzwonić.
Rozumiem to. Znam to. Też musiałem zadzwonić w tej sprawie.
To trudne.
Ale musisz obdzwonić wszystkie byłe,
aż znajdziesz naczelną wampirzycę.
Wtedy...
możesz przestać dzwonić.
Mam nadzieję, że nigdy nie musieliście dzwonić w tej sprawie.
Jeśli musieliście, to coś wam podpowiem.
Obróćcie to w żart.
Zabawcie się, bo im nie będzie do śmiechu.
Niech przynajmniej ktoś ma z tego uciechę.
Zdzwoniłem do jednej kobiety. Usłyszałem:
"Jak leci, Ari? Nie odzywałeś się dwa tygodnie.
Cieszę się, że dzwonisz". Ja na to: "Nie ma się z czego cieszyć.
Mam dobrą i złą wiadomość".
Ona na to: "Fajnie.
Co to za dobra wiadomość?". A ja:
"Dobra wiadomość
jest taka,
że chlamydia
jest jedną z najłatwiejszych do wyleczenia
chorób".
Ona na to: "Tak, to chyba dobra wiadomość.
A jaka jest ta zła"?
Ja na to: "Na prawdę się nie domyślasz?
Pomyśl chwilę. Zgadniesz".
- "Porozmawiam z lekarzem". - "Już ją masz. Bez wątpienia.
Idź po leki, nie na badania. Masz ją".
Czy ktoś na sali miał kiedyś chlamydię?
Jeden.
Kilku. Jasne, to Teksas. Zaraz, tylko jeden?
Ja dwa razy.
Miałeś ją dwa razy.
Aż dwa razy.
Chyba jesteś w tym ekspertem.
Jest uleczalna, prawda?
- Tak. - Mija.
Jasne, że mija.
Po zastrzyku w tyłek.
Ja dostałem proszki. Ty wciąż możesz ją mieć.
Ja dostałem pigułki. To pewnie inny sposób aplikacji.
Racja.
Potem przechodzi.
Chyba że znów przelecisz kogoś z chlamydią. Wtedy wróci.
- Zaraziłeś się znów? - Od tej samej osoby.
- Złapałeś znów od niej? - Tak.
Wszystko zostało w rodzinie. Powinniście się pobrać.
Cóż za piękna, romantyczna historia.
Po antybiotykach mija. Czasem dostaje się proszki.
Po proszkach mija po dwóch czy czterech dniach,
maksymalnie po dziesięciu. Potem przechodzi na zawsze.
To jak upomnienie od drogówki.
Każdy, komu lekarz mówi, że ma chlamydię, obiecuje:
Tak, panie władzo, zwolnię. Przepraszam".
Mogło być gorzej.
Pozwolę sobie wyjaśnić czarnym na sali,
co znaczy upomnienie od drogówki. To zarezerwowane dla białych.
To się zdarza...
raz na jakiś czas, gdy zatrzymują cię gliny
i zamiast wlepienia mandatu albo sprzedania kulki, mówią: "Zmiataj stąd".
Przywileje dla białych to coś fantastycznego.
W najgorszym wypadku proszki przez 10 dni. Dalibyście radę.
Ty też byś dał.
Jak powiecie, że zgubiliście receptę,
możecie jej wrzucić nadwyżkę do drinka i unikniecie rozmowy.
Powiem wam,
co naprawdę znaczy branie proszków przez 10 dni.
To znaczy,
że gdyby każdy, kto ma chlamydię
wstrzymał się od pieprzenia
na 10 dni,
to nie byłoby chlamydii.
Ale ludzie myślą sobie: "Nie akceptuję takich warunków.
To zbyt wiele.
Wystarczy osiem dni, a potem zaryzykuję. To wszystko, co mogę zrobić".
Na pewno baliście się, że coś złapaliście po seksie.
Coś was zaswędzi i myślicie:
"Tak, złapałem wszystko, co istnieje.
Czemu mnie tu swędzi?
Jeśli nic nie złapałem, to skąd to swędzenie? Fiut mi odpadnie".
Stawialiście sobie sami kiedyś diagnozę?
Zastanawialiście się, która to z chorób. Nigdy nie pytajcie o to kumpli.
Nie proście, by pomogli wam w diagnozie.
Powiecie: "Mam takie coś...", a oni: "Masz AIDS".
- "Nie wspomniałem o objawach". - "To widać, masz AIDS.
Na pewno".
Raz myślałem, że mam opryszczkę.
Byłem tego pewny. To było 10 lat temu.
Miałem rozciętego fiuta.
Później powiem, jak to się stało.
Jeśli wpiszecie w Google: "Rozcięcie na fiucie",
wyskoczy dużo zdjęć opryszczki.
Byłem pewny, że ją mam.
Musiałem zadzwonić do kobiety i powiedzieć:
"Mam złą wiadomość.
Masz to, co najgorsze".
Nie była szczęśliwa.
Poszedłem się przebadać, a lekarz mówi:
"Nie ma pan opryszczki".
Ja na to: "Na pewno?".
A on: "Chce pan się badać do skutku?".
Ja na to: "Tak, powtórzmy".
- "Nie ma pan opryszczki". - "To co to jest?"
"Ma pan pękniętą śluzówkę na penisie".
Brzmi jeszcze gorzej, prawda?
Ja na to: "Co znaczy pęknięta śluzówka penisa?".
A on: "To znaczy, że ma pan rozciętego fiuta".
Pytam: "Skąd to rozcięcie"?
A on: "Nie wiem, to nie mój fiut. Skąd mam wiedzieć?
Nie jestem wróżką, tylko stawiam diagnozę.
Złamana noga nie oznacza gry w koszykówkę.
Mówię tylko, że jest pęknięta. Nie wiem, od czego.
Co pan myśli?
Może masturbował się pan mocniej, niż zwykle. Nie wiem".
- "Normalnie". - "Proszę pomyśleć".
- "Dobrze". - "Proszę myśleć,
a ja wrócę za 10 minut".
Poszedł do innych pacjentów, wrócił i mówi:
"Znalazł pan przyczynę?". A ja: "Chyba tak".
To było jakiś miesiąc wcześniej.
Zaraz po tym zauważyłem rozcięcie.
Uprawiałem
seks analny.
Jako aktywny.
Nie pasywny. Stwierdziłem:
"Czemu zawsze muszę dać się złapać. To kara. Ciach"!
Opowiedziałem mu wszystko i...
spytałem: "Czy to od tego?".
On na to: "Tak, zdecydowanie".
A ja: "Jasne".
On pyta: "Użył pan lubrykanta?".
A ja: "Nie.
A powinienem?".
On: "Koniecznie. Zawsze trzeba go używać przy seksie analnym".
Pytam: "Tak mówi medycyna?".
A on: "Nie, ja jako facet.
Nie wsadza się gołego fiuta nikomu w odbyt jak zwierzę.
Co z tobą?
Wiedziałem to jeszcze, zanim poszedłem na medycynę".
Ja na to: "Jasne".
Dał mi krem antyseptyczny, Neosporin.
Powiedział: "Proszę to wetrzeć.
Ale to nie lubrykant". Ja na to: "Wiem".
Nie wiedziałem. Myślałem, że to lubrykant.
Naprawdę. Nie wiedziałem.
Myślałem, że daje mi lubrykant.
I że równy z niego lekarz,
więc sugeruje: "Następnym razem
spróbuj tego".
Wróciłem do domu i cieszyłem się, że nie mam opryszczki.
Po raz pierwszy w życiu nie uważałem, że tak powinno być.
Nigdy tak nie myślałem.
To dla nas wszystkich oczywiste.
Trzech na czterech z nas tak uważa.
Czwarty myśli: "Pamiętam, jak nie miałem opryszczki.
Chciałbym, żeby tak zostało".
Cieszyłem się. Patrzyłem na świat przez różowe okulary.
Miałem gdzieś zło, jakie mnie spotkało,
bo nie miałem opryszczki.
Poszedłem do kina na premierę Gwiezdnych wojen.
Poprosiłem o dwa bilety.
A kasjer na to: "Zwariował pan?
Wyprzedane cztery miesiące na przód.
Przykro mi." Ja na to: "Nie ma sprawy. Nie mam opryszczki.
Pójdę na Pamiętnik i też nie będę jej miał".
Potem postanowiłem zadzwonić do tej kobiety.
Myśli, że ma opryszczkę, a jej nie ma, więc muszę zadzwonić.
Przywitała mnie słowami: "Czego chcesz?".
Wciąż była wściekła po ostatniej rozmowie.
Nie poszła po jej myśli.
Ja na to: "Mam dobrą wiadomość.
Nie masz opryszczki".
Ona na to: "Naprawdę?".
A ja: "To znaczy możesz mieć.
Nie wiem, z kim się pieprzysz. Ale ja jej nie mam".
Ona na to: "To co to było?". Ja: "Zwykłe rozcięcie na fiucie".
Śmialiśmy się z tego.
Mówię: "Nie wierzę". Ona: "Jak to zrobiłeś?".
A ja: "Mniejsza z tym. To nic takiego".
Lekarz wyjaśnił mi, jak to się stało.
Wyciągaliście kiedyś korek z butelki wina?
Jeśli nie wyciągnie się go prosto,
tylko pod kątem,
to korek może się złamać.
Nie chcę wchodzić z wami w szczegóły...
Powiem tylko, że dowiedziałem się jednego:
że Neosporin to najgorszy lubrykant, jakiego można użyć podczas seksu analnego.
Doszedłem do tego wniosku po wszystkim, bo w trakcie było nieźle.
Ale jest jeden problem: jak jest po wszystkim...
to odbyt się zamyka.
Kurczy się do momentu, aż dziura znika.
Zanik odbytu.
Wiecie, jak to jest z nauką?
Zaczynacie rozumieć, czym jest, jak widzicie efekt.
Wpiszcie sobie:
"Czy Neosporin wywołuje zanik odbytu?".
Nie musicie sprawdzać.
Byłem w tym roku w kilku krajach. W zeszłym roku pojechałem do Amsterdamu.
Byliście tam?
Paliliście trawkę, jak tam byliście?
Co można tam robić? Iść do muzeum?
Żeby się zabijać? Nie ma po co.
Wszystkie obrazy Van Gogha są w Internecie.
Nie ma sensu jechać po to do Amsterdamu.
Ale można całkiem legalnie palić tam marihuanę.
Tak, niesamowite. W kawiarniach. Tak się nazywają te miejsca.
Sprzedają tam kawę?
Nie. I to jest najdziwniejsze.
Nie wiem, skąd ta nazwa.
Prawdę mówiąc, nie wiem, gdzie się kupuje kawę w Amsterdamie.
Może jest tam nielegalna.
Pewnie trzeba iść do para-lekarza
i powiedzieć: "Mam problem z obudzeniem się rano.
Przepisze mi pan mieszankę etiopską?".
Co myślicie o ich trawce?
Super.
Szczerze mówiąc, była taka sobie.
Problem w tym, że przyzwyczailiście się do teksańskiego zioła.
Tego gówna z Meksyku.
Nie sprzedaje się zioła na kilogramy.
Wtedy wiadomo, że jest słabe. "Ile chcesz kilo"?
"Kilo, o czym ty mówisz?
Chcę 3,5 grama".
Było dobre, ale nie najlepsze. Na czwórkę z plusem czy piątkę z minusem.
Ja palę trawkę wszędzie. W każdym zakątku świata.
Tak robię.
Chcę dowieść, że jestem wolnym Amerykaninem.
Tak.
Wiecie, gdzie jest najgorsze zioło na świecie?
W Australii.
Najgorsze z najgorszych. Wiem, bo paliłem wszędzie.
Paliłem trawkę w Szanghaju,
gdzie grozi za to kara śmierci.
Gdy robiłem skręta, mój kumpel powiedział: "Zabiją cię.
Chyba zwariowałeś".
Ja na to: "Tak się zdenerwowałem, że tym bardziej muszę zapalić.
Teraz to lekarstwo.
To niesamowite, co zrobiłeś".
Byłem w Australii i piłem. Po trzech piwach ktoś spytał:
"Możemy postawić ci piwo?". A ja: "Upiję się".
Oni na to: "Ty patafianie.
Nie umiesz pić. Co za patafian".
Powtarzali to, więc powiedziałem: "Zapalcie skręta, a zobaczycie,
że ja będę stał, a cały wasz naród padnie pod stołem.
Będę palił z każdym obywatelem Australii
i wszystkich was powalę".
Zioło w Amsterdamie było dobre, ale nie najlepsze.
Podobno wybrałem złe miejsce.
Próbowałem we wszystkich miejscach.
Zrobiłem bardzo dokładny rekonesans.
Sprawdziłem to w każdej kawiarni.
Szedłem do baru i mówiłem:
"Hej, dajcie mi najmocniejsze zioło,
inaczej znów zwycięży Ameryka".
Miałem kapelusz kowbojski, szelki we flagę konfederatów
i wielką sprzączkę z Myszą Miki.
Nienawidzili mnie. Chcieli się wykazać.
Facet sięgnął do najniższej szuflady.
Dwóch innych musiało na raz przekręcić klucz.
Szuflada się otwiera i wylatuje z niej suchy lód.
Facet bierze grudkę
i mówi: "Spróbuj tego. To ostatnie z zapasów Hitlera.
On cię nie zabił, ale to tak".
Zapaliłem, a on pyta: "No i jak?". Ja na to: "Może być".
Wiecie, jaki jest najgorszy efekt uboczny trawki?
Nie powiedzą wam o tym na szkolnej pogadance o narkotykach.
Kłamią.
Te programy edukacyjne są przekłamane, by przekonać dzieciaki.
Ale one umieją to przejrzeć, więc przesłanie do nich nie dociera.
Myślą: "Jak palisz trawkę,
to skończysz, mieszkając u babci w piwnicy".
Ja zawsze myślałem: "To musi być cudowne".
Mieszkanie z babcią i opieka nad nią
to coś wspaniałego. Sposób na życie z dobroczynności.
Jesteście lepsi ode mnie.
To nie jest efekt uboczny marihuany.
Najgorszy efekt uboczny marihuany
to gdy po obejrzeniu 44 minut odcinka Prawa i Porządku
uświadamiasz sobie, że widziałeś go już dziewięć razy.
Wtedy jest słabo. To nie jest miłe uczucie,
gdy zdajesz sobie sprawę, ile razy traciłeś czas.
Jak ogląda się na haju, to raczej jest to zdrada,
bo wciągasz się w akcję.
Gdy oglądam na haju, stwierdzam: "Cholerny sędzia.
Wyrzucił dowody.
Teraz już nigdy nie dorwą tego skurwysyna.
Będzie z żoną sączył drinki na plaży
i wyśmiewał wymiar sprawiedliwości.
Żona robi go w trąbę. Cholera, już pamiętam".
Byliście w domu Anny Frank w Amsterdamie?
- Tak. - Ja też. Nie wiedziałem, że to tam.
Tak.
Gdyby mnie spytano, to bym wiedział, ale nie uświadamiałem tego sobie.
Wiedziałem, że jest w Europie.
Szedłem z kumplem do browaru Heinekena.
Heineken jest z Amsterdamu.
Szliśmy tam i nagle minęliśmy jej dom.
Mówię: "Kurwa, to dom Anny Frank".
Łatwo było go znaleźć.
Nie wiem, czemu Niemcom tak długo to zajęło.
Był na widoku.
Wcale nie szukali.
Jasne, że nie szukali.
To nie był sprawnie funkcjonujący mechanizm.
Był nad samą wodą.
W tym domu Anna Frank mieszkała przez jakiś czas.
Zaraz będzie o wiele gorzej...
Jeśli już teraz jesteście oburzeni,
to czeka was przykre siedem minut.
Zobaczyłem go i mówię do kumpla: "Muszę tam wejść".
A on: "Do domu Anny Frank?
Po co? Tylko się zdołujesz".
Ja na to: "Na pewno".
Nie sądzę, że można mieć pozytywną jazdę w domu Anny Frank.
W przeciwieństwie do browaru Heinekena. Browar Heinekena ma swoją łódź.
Płynie w dół rzeki Heinekena przez halę produkcyjną.
Są tam Heinekenowe Oompa Loompy, które cały czas cię zabawiają.
Tyle że to nie Oompa Loompy,
tylko dzieci z alkoholowym zespołem płodowym.
Tak.
Krzyczą: "Moja mama piła piwo".
A ty na to: "Bez wątpienia".
Ile masz lat? Trzydzieści dwa? Świetnie.
Przybij dwójkę tym kikutem.
Kumpel spytał: "Czemu chcesz iść do domu Anny Frank?".
Ja: "Jestem Żydem
i raczej nie wolno mi nie iść do domu Anny Frank".
On na to: "Ja nie jestem Żydem i nie chcę tam iść".
A ja: "Słuszna decyzja".
Rozdzieliliśmy się. On poszedł do browaru, ja do Anny Frank.
Najpierw zjedliśmy obiad. Obok domu Anny Frank
jest restauracja ze świetnym grillowanym serem.
Tak.
To nie żart.
Nie musicie iść do jej domu,
ale wstąpcie do tej restauracji obok.
Zaraz przy jej domu. Jest niesamowita.
To była najlepsza kanapka z grillowanym serem, jaką jadłem.
Mają tam pięć różnych rodzajów sera.
I puree ziemniaczane. Serio, zróbcie sobie prezent.
Idźcie tam na grillowany ser.
Potem poszedłem do domu Anny Frank. Zwiedzanie trwa dwie godziny.
Oprowadzają po całym domu. Pokazują wszystkie piętra i pokoje.
Miał rację. Zdołowałem się.
To nie było przyjemne doświadczenie.
Zawsze jak idę do takiego muzeum, myślę, że to mnie nie poruszy.
A potem porusza. Zawsze.
Gdy wróciłem do Nowego Jorku,
wciąż myślałem o Annie Frank.
Myślałem o jej domu i o tym, jak żyła.
Im więcej myślałem, tym bardziej uświadamiałem sobie...
Nie spodoba wam się to.
Annie Frank wcale nie żyło się źle.
Nie byliście tam, a ja byłem. Nie wierzcie w to, co mówią w mediach.
Wcale nie było jej źle.
Oto, dlaczego:
Gdy po raz pierwszy wynająłem mieszkanie w Nowym Jorku,
przyszła do mnie dziewczyna i poprosiła:
"Oprowadź mnie". To normalne.
Ja na to: "Jasne.
Dobra.
Tam jest kuchnia.
Właściwie mieści się w tym pokoju, ale...
Jest tam lodówka i kuchenka, więc nazywam to kuchnią.
Tu jest kanapa.
Można by pomyśleć, że to łóżko, ale teraz jest dzień,
więc o tej porze to kanapa.
Tam jest łazienka. Jak chcesz umyć zęby,
to lepiej otwórz drzwi od prysznica.
Będziesz miała więcej miejsca.
Inaczej będziesz musiała robić to tak.
Jak wolisz. Rób, jak będzie ci wygodniej.
I...
to wszystko".
Całe mieszkanie.
W domu Anny Frank zwiedzanie trwa dwie godziny.
Żyło jej się o wiele lepiej ode mnie.
I do tego ten grillowany ser obok.
Cóż za wygoda.
W czasie Holokaustu? Jedzenie na poprawę nastroju.
Jak lepiej poprawić sobie nastrój podczas Holokaustu?
Pewnie chodziła tam co dzień.
Albo raczej co noc.
Pewnie nie wychodziła na zakupy za dnia.
Na pewno mówiła:
"Daj mi grillowany ser.
Szybko. Pośpiesz się.
Już się zgrillował. Dawaj".
Oni na to: "Na wynos?".
"Zawsze jest na wynos!
Nie mogę tu jeść. Pośpiesz się!"
Wyobrażam sobie Annę Frank wchodzącą na górę i mówiącą: "Uff",
z torbą grillowanego sera.
Lokatorzy pytali: "Masz ser?".
A ona na to: "A też chcieliście?
Trzeba było powiedzieć.
Przyniosłabym wam.
To co wy jedliście?
Klej z tapety? Znowu?
Moje kruszyny. Trzeba było mówić.
Coś bym wam przyniosła".
Mój ojciec oburzy się na ten dowcip.
Byłem w tym roku w kilku miejscach. W zeszłym roku pojechałem do Tajlandii.
W kwietniu.
Byłem w Tajlandii rok temu.
Było fajnie. Byliście tam?
Kilku było. Tam jest tanio. To trzeci świat.
Strasznie tanio.
Przeliczacie ceny, jak gdzieś jedziecie?
Z lokalnej waluty na dolary?
Też to robiłem. Kupowałem tam piwo
i próbowałem policzyć, ile kosztuje w dolarach.
Kumpel na to: "Jest za darmo. Jak wszystko tutaj".
Dajesz im pomarańczowy banknot i masz piwo na pięć tygodni.
Na cały pobyt.
I jeszcze postawią ci pomnik.
Do tego można się targować.
To obłęd. O wszystko można się targować.
Poszedłem kupić sobie koszulę,
która mi się podobała. Spytałem o cenę.
Kosztowała 200 bahtów. To ich waluta.
B-A-H-T.
Sprzedawca tego nie powiedział.
Wziął do ręki kalkulator,
wpisał na nim 200
i podał mi go.
Wziąłem go i pomyślałem:
"Po co nam to?
Próbujesz mi pokazać, gdzie są wszystkie kalkulatory?".
A po namyśle: "Targujemy się?".
Nie byłem pewny, więc postanowiłem spróbować.
Wpisałem: "Minus 125
równa się...",
i oddałem mu kalkulator.
Wziął go i wpisał: "Plus 90",
i znów mi go podał.
Ja na to: "Minus 70" i znów mu go oddałem.
Zrobiliśmy to jeszcze kilka razy. Tak się robi.
Dopóki nie zobaczy się liczby nie do zaakceptowania.
Wtedy stwierdzasz: "To ja już sobie pójdę.
Chyba postradałeś rozum, skoro myślisz,
że dam więcej niż 150"!
Wtedy on: "Dobra, niech będzie 150". "Właśnie, skurwielu.
Nie wycyckasz mnie".
I uświadamiasz sobie, że przez 10 minut kłóciłeś się o 31 centów.
Tak.
Trzydzieści jeden centów, za które on mógłby wykarmić rodzinę przez 4 dni.
Ale ty myślisz: "To nie mój problem. Pierwszy świat".
Teraz ciężki kaliber.
Myślę, że jestem homofobem.
Nie chcę nim być, ale chyba jestem.
Mój kumpel gej oskarża mnie o homofobię.
Nazywamy go gej Andrew.
To nie dlatego.
Przystał na tę ksywkę. W moim akademiku było dwóch Andrew.
Musieliśmy ich rozróżnić.
Zatem był gej-Andrew i hetero-Andrew.
Dla naszej paczki Gandrew i Handrew.
Wiecie, co było gorsze?
Było tam trzech gości z Chin o imieniu Wei.
W-E-I. Wiecie, jak ich nazywaliśmy?
Wei Pierwszy, Wei Drugi i Wei Trzeci.
Wei trzeci tego nie znosił.
Naprawdę.
Pytał: "Czemu muszę być trzeci?". "Zamknij się Wei Trzeci!
Ty dupku. Chodź, Wei Pierwszy. Nie musisz tego słuchać".
Gandrew i Handrew. To było jakieś trzy lata
po studiach.
Byliśmy razem w barze. Piliśmy.
Gdy była 23.00, wyszliśmy z baru.
"Co teraz będziemy robić?" A Gandrew na to:
"Wiesz, co powinniśmy zrobić?".
Ja: "Co?". A on: "Chodźmy do mnie.
Będziemy się pieprzyć".
Ja: "Zaraz, co?
Wspomniałeś coś o pieprzeniu?".
On na to: "Zauważyłeś?". Ja: "Tak.
Oczywiście, ale wiedz,
że nawet gdybym teraz nie zauważył, to zrobiłbym to później,
jakbyś się dobierał".
On na to: "Nie odpuszczę". Ja: "W porządku. Mam to gdzieś".
Od pięciu lat się do mnie kleił.
Przez całe studia i później. Nie miałem nic przeciwko.
Schlebiało mi to. Jestem silniejszy, więc co mi tam.
Same zalety. Żadnego zagrożenia.
Ale on się wściekł.
To frustrujące, jeśli 5 lat się do kogoś kleisz i nic z tego.
Nie wyobrażam sobie siebie w takiej sytuacji.
Tamtej nocy się wściekł.
Miał dość.
Mówi: "Ari.
Czemu mnie nie przelecisz"?
Tak, prosto z mostu. Jezu.
Czy kobiety mają tak ciągle? "Czemu mnie nie przelecisz"?
Ja na to: "Bo nie jestem gejem".
Wierzcie mi, jeśli gej się do was klei,
a wy mu mówicie, że nie jesteście gejem, to taka odpowiedź mu nie wystarczy.
Pewnie myślicie, że to zakończy spór. Nie.
Tylko zmienia jego naturę.
On na to: "Skąd wiesz?".
Jakby chciał mnie przechytrzyć.
I utorować sobie drogę do mojego odbytu.
Ja na to: "To pytanie? Skąd wiem?
Skąd wiem, że nie jestem gejem? Nie wiem.
Chyba zawsze to przeczuwałem.
Wystarczy ci to?".
Pamiętam, że gdy miałem 13 lat,
widziałem na filmie scenę miłosną.
Przez cały czas patrzyłem na kobietę.
Nagle pomyślałem: "O, kurwa. A może jednak?
Potem wrzucili do skrzynki magazyn sportowy ze strojami kąpielowymi.
Natychmiast zabrałem go do pokoju.
Masturbowałem się przy nim.
Aż doszedłem.
To druga wskazówka.
Po jakimś czasie pogodziłem się z tym. Zdałem sobie sprawę, kim jestem.
I powiedziałem o tym wszystkim wokół. Mamie, tacie.
Kazałem im usiąść i ogłosiłem: <<Słuchajcie,
jestem heteroseksualny>>.
Szczerze mówiąc, dobrze to przyjęli.
Tylko ty robisz z tego problem.
Inni wiedzą, że taki się urodziłem. To nie wybór czy decyzja.
Wszyscy oprócz ciebie szanują to, kim jestem".
A on: "Dobra. To mi wystarczy. Masz rację. Moja wina".
Ale nie odpuścił.
Powiedział: "A co ty na to?
Chodźmy do mnie..."
- "Daj spokój, Andrew". - "Nie, poczekaj.
Pójdziemy do mnie i zrobię ci loda".
Ja na to: "Nie".
Nie mógł się z tym pogodzić.
Mówi: "Nie dasz mi zrobić sobie loda?
Żartujesz? Daj, zrobię ci loda".
Ja na to: "Nie". A on: "Czemu?".
Ja na to: "Bo nie pociągają mnie mężczyźni".
A on: "Ari, widziałem kobiety, z którymi się spotykasz.
Wiele z nich też cię nie pociąga".
Ja na to: "Cóż, masz mnie, Gandrew".
Czasem za dużo wypiję. Zdarza się.
- "To będziemy się pieprzyć?" - "Nie. Nie będziemy".
Wtedy on: "Jesteś homofobem".
A ja: "Co? Jestem homofobem, bo nie dam ci się przelecieć?".
A on: "Nie. Jesteś homofobem, bo nie dasz mi zrobić sobie loda".
Ja na to: "Wyjaśnij mi to".
On: "Dobra".
Zaczął wypytywać: "Lubisz, jak ktoś ci robi loda?".
Ja na to: "Tak".
Zawsze opowiadałem się za robieniem loda.
Jestem jak Bernie Sanders i Ron Paul. Pośrodku.
Nie debatuję o ważnych sprawach.
Zawsze jestem za robieniem laski.
On na to: "Świetnie. Robienie laski sprawia mi przyjemność".
Ja na to: "No i?".
A on: "Pragniesz czegoś, a ja mam to coś".
- "Nie rozumiem". - "Powiedzmy, że masz ochotę na Kit Kata.
Ale go nie masz.
Myślisz: <<Mam ochotę na Kit Kata, ale jest późno i sklepy już zamknięte.
Nie mam skąd go wziąć. Co zrobić?>>.
Nagle wpada twój stary druh Gandrew
z całym plecakiem Kit Katów
i tylko czeka, żeby komuś dać jednego.
- <>. - <>.
<<Weź jednego. Lubię je rozdawać.
Rozdawanie Kit Katów daje mi poczucie spełnienia.
Wiesz, co powinieneś zrobić?>>". Ja: "Co?". On: "Wziąć Kit Kata.
A nawet kilka.
Inaczej się zirytujesz. Później powiesz:
<>.
Ja na to: <>. <<Chodź, dam ci Kit Kata.
Nie widzę różnicy>>.
Wiesz, czemu? Bo Kit Katy nie są społecznie napiętnowane".
Ja na to: "Jestem homofobem, bo nie dam ci zrobić mi loda?".
On na to: "Właśnie".
Ja na to:
"No, nie wiem. Muszę to przemyśleć.
To, co mówisz, ma sens.
Nie chcę być homofobem. Studiowałem nauki humanistyczne.
Nie mogę być homofobem, ale chyba jestem.
Nigdy nie dałem facetowi zrobić sobie loda i żadnego nie przeleciałem".
Utkwiło mi to w głowie. To było 15 lat temu,
a wciąż siedzi mi w głowie. Myślę o tym co kilka miesięcy.
Nie bez przerwy, ale gdy mowa o małżeństwach gejów.
Wszyscy dyskutują, a ja myślę: "Jestem homofobem. Nie mogę o tym mówić".
Nie mogę o tym dyskutować.
Długo mnie to męczyło.
Wtykałem fiuta w straszne miejsca.
Po prostu straszne.
Ale nigdy w mężczyznę.
Naprawdę straszne. Kiedyś przeleciałem kanapę.
Wiecie, czyją? Wybrałem najgorszą opcję.
Kanapę mamy i taty.
Niebieską w dużym pokoju.
Wszedłem pomiędzy poduszki do siedzenia.
Wsunąłem go między nie i je...
Trzymałem kurczowo poduszkę dla większej rozkoszy.
Wsadziłem kostkę w szparę za mną
i dalej.
Miałem magazyn z kostiumami.
Wystarczyło, że spojrzałem na Rachel Hunter i...
Wiecie, jakie to świetne uczucie pieprzyć kanapę jako 15-latek?
To było okropne.
Obtarłem sobie fiuta.
Kanapy nie są po to, by je pieprzyć. Wiecie o tym?
Nie służą do pieprzenia, tylko do siedzenia.
Powinni to pisać na napojach.
Kanapa nie służy do zgłębiania swej natury przez 15-latków.
Służy do siedzenia.
Obtarłem sobie fiuta prawie do krwi.
Tak.
Może stąd to rozcięcie na moim fiucie.
Może przyczyną była pierwotna rana.
Goiło się przez tydzień.
Wiecie, co zrobiłem, jak się zagoiło?
Natychmiast zrobiłem to samo.
"Myślałaś, że odszedłem? Nigdy cię nie zostawię.
Jesteś moja".
Pieprzyłem kanapę, a nigdy faceta.
Stwierdziłem: "Może naprawdę jestem homofobem".
Zawsze myślałem, że nie pociągają mnie faceci.
Ale może się mylę.
Potem w kwietniu tego roku
pojechałem do Tajlandii.
Niektórzy się domyślają.
Jeszcze nic nie powiedziałem.
Wszyscy znajomi zadali mi po powrocie to samo pytanie.
Nikt nie spytał mnie o jedzenie, a mają tam wspaniałe.
Nikt nie spytał o świątynie.
Pytali tylko: "Ari, przeleciałeś ladyboya?".
Tylko to chcieli wiedzieć.
Zamierzałem. Naprawdę.
Taki miałem plan.
Wiecie, kto to jest ladyboy?
- Tak. - W razie czego to transseksualista.
Tyle że lepszy. Ten region deklasuje pozostałe.
Są najlepsi z najlepszych.
Wśród transseksualistów tajski ladyboy jest jak nasi koszykarze w 1992 r.
I tak jak nasi koszykarze,
tylko jeden na dwunastu ma AIDS.
Jesteście fanami Magica? Wyluzujcie.
Naprawdę zamierzałem przelecieć ladyboya.
Wcale nie pociągają mnie mężczyźni.
Ale pociągają mnie seksowne kobiety,
które przez przypadek mają jeden dziwny atrybut.
To coś zupełnie innego. Są naprawdę seksowne.
Naprawdę. Od tyłu nie ma różnicy.
Od tyłu są filigranowe.
Mają 160 cm.
To mężczyźni Azjaci, ale są drobni.
Noszą krótkie czarne sukienki
i mają niezłe tyłki i nogi. Mają długie proste czarne włosy.
Takie, jakie kupują Żydówki.
Właśnie.
Podchodzisz od tyłu i myślisz: "Kurczę, ale seksowna laska. Kto to?".
Potem zachodzisz od przodu. Mają implanty piersi
i chowają sobie fiuta w suspensorium.
Najlepsi z najlepszych.
Gdy patrzysz na nich poniżej jabłka Adama,
myślisz sobie: "Ale seksowna laska".
Potem patrzysz wyżej i mówisz: "Dzień dobry panu.
Co słychać, ziomki? Jak leci, stary?".
Każdy odjazdowy gość na pewno przeleciał ladyboya.
Ja też chciałem.
Czemu nie? To najlepszy sposób, by liznąć homoseksualizmu
i zobaczyć, jak smakuje.
Nikt nie chce mieć wątpliwości
przed pierwszą przygodą.
Nikt nie chce, żeby jego pierwszy raz był z jakimś bykiem,
który mówi: "Rozerwę mu dupę"!
"Rozmyśliłem się. Nie mogę tego zrobić. Myślałem, że mogę. Przepraszam.
Zapłacę za kolację. Weź przystawkę. Przepraszam. Nie mogę".
Trzeba zacząć od małych rzeczy, a potem przejść do większych.
Wśród gejów ladyboy jest jak trawka.
Czemu nie spróbować w Tajlandii?
Słabo mówią po angielsku. Rzadko są na Facebooku.
Nie ma lepszego miejsca.
Gdybym przeleciał ladyboya,
to byłby dowód na to, że nie jestem homofobem.
Raz na zawsze. Po prostu nie pociągał mnie Gej Andrew.
Ladyboye to coś innego. Pomyślałem: "Zrobię to".
Jeśli dam radę to zrobić, to mogę zrobić wszystko.
Wiecie, czego chciałem?
Zdradzę wam.
Chciałem pójść z pięcioma na tajski boks.
Można ich wynająć na cały dzień za 15 dolarów.
Za 75 można mieć pięciu. Chciałem założyć futro z norek i tak wejść.
Najpierw musiałem zanurzyć.
Poszedłem do salonu masażu.
Zaczęli się wokół mnie tłoczyć.
Mówię: "Drogie panie, ziomale czy co tam, odsuńcie się. Zróbcie miejsce.
Dajcie oddychać. To mój pierwszy raz. Jestem tu nowy".
Odsunęli się z szacunkiem.
Było ich tam ze 40.
Dwóch było naprawdę seksownych.
Nikt by tych dwóch nie odróżnił.
Każdy facet postawiłby im masę drinków
i próbował się do nich dobrać.
Był też trzeci, o wiele starszy.
Był jak ladyman.
Siwe włosy wystawały mu z bikini. Niepokojący widok.
Myślę: "Zdejmij suspensorium. To koniec twojej kariery".
Jedna z tych seksownych widziała, że na nią patrzę, więc podeszła.
Bierze mnie za rękę i prowadzi na zaplecze.
Myślę: "O, kurwa, zaraz to zrobię. To się na prawdę dzieje".
Przechodzimy przez zasłony i idziemy na zaplecze. Serce mi wali.
Denerwuję się. Wchodzimy po schodach.
Pokonałem dwa stopnie i moje ciało się zatrzymało.
Zamarło.
Spojrzała na mnie pytająco: "O co chodzi?". Ja na to:
"Jestem homofobem.
Tak. Na pewno. Jestem homofobem".
- "Nie pociągam cię?" - "Strasznie. Jesteś zajebiście seksowna.
Ale nie mogę tego zrobić". A ona: "Co to jest homofob?".
Nie wiedziałem, jak wytłumaczyć dziwce-ladyboyowi w Tajlandii,
czym jest homofobia.
To otwarte społeczeństwo. Powiedziałem: "Cóż,
spróbuję.
Wyobraź sobie, że dałaś komuś hamburgera.
Ten ktoś go je, ale w połowie mówisz:
<>.
Wtedy on zaczyna wypluwać to, co miał w ustach.
Wyciera język serwetką
i może nawet zaczyna bić tego burgera, bo tak się na niego wściekł.
Na koniec mówi: <<Jeśli powiesz o tym komuś, to cię zabiję>>.
A potem się wiesza.
Nie mógł żyć z myślą, że zjadł wegetariańskiego burgera.
To jest homofob.
Wyglądasz dokładnie jak hamburger
i na pewno tak smakujesz i pachniesz,
ale ja wiem, że jesteś burgerem wegetariańskim,
a coś nie pozwala mi takiego zjeść.
To jest homofobia".
Tak.
Ona na to: "Nie rozumiem. Lubisz, jak ktoś ci robi loda?".
Ja: "Tak, lubię. Czemu wszyscy mnie o to pytają?
Jasne, że tak".
Mam wypisane na twarzy "zakaz robienia loda"? Co za pytanie?
Ona na to: "Jestem w tym dobra".
A ja: "Jasne, jesteś profesjonalistką".
Nie wiem, która jesteś w rankingu, ale profesjonalistki
muszą trzymać pewien poziom.
I wyszedłem.
Staram się z tym uporać teraz.
Jestem homofobem.
Moi znajomi mówią: "Nie. To, że nie przeleciałeś ladyboya w Tajlandii
nie czyni cię homofobem".
Ale ja się nie zgadzam. Myślę, że czyni.
Wy z Austin w Teksasie nie jesteście homofobami.
Nie w Austin w Teksasie. Reszta Teksasu jest.
Pewnie większość z was nie jest.
Przelecielibyście ladyboya?
Nie? To nic.
Ty masz dziewczynę.
Powiedzmy, że ginie w wypadku samochodowym.
A ty szukasz pocieszenia w ramionach pięknego ladyboya.
Chyba wszyscy by tak odpowiedzieli. Zapewne.
To nie homofobia, jak nie zerżniesz ladyboya.
Ale zadam wam pytanie.
Właściwie wam trzem.
Pytanie do przemyślenia dla wszystkich facetów:
wolelibyście przelecieć ladyboya
czy...
owcę?
Zastanawiacie się!
To ludzkie!
Oto odpowiedź!
Przelecielibyście człowieka, a nie coś innego gatunku.
Homofob!
Wiem. Mnie też to zagięło. Stąd wiem, że to trudne pytanie.
Ktoś mnie spytał: "Co robi ta owca? Po prostu sobie chodzi?
Dziwnie na mnie patrzy?
Nie umie mówić, prawda? Znamy się"?
Homofob!
Bardzo wam wszystkim dziękuję.
Byliście niesamowici.
To była zajebista przyjemność.
Miłego wieczoru. Bardzo dziękuję.
Napisy: Barbara Jasinowicz